“Nu zie je dat niet meer”, met ‘Kiek-Terug’ op reis door Langedijks verleden

Tussen het riet, het water en de wandelpaden van het Kanaalpark in Langedijk schuilt meer geschiedenis dan je op het eerste gezicht zou denken. Wie de nieuwe Kiek-Terug-verhalenroute volgt, ontdekt de verhalen achter plekken waar mensen normaal zo aan voorbijlopen. De route werd zaterdagochtend officieel geopend door wethouder Floris de Boer.

Eigenlijk zouden de bezoekers na de opening wandelend langs een aantal verhalen trekken. Maar het is zaterdag warm. Heel warm. Daarom heeft de organisatie het programma iets aangepast. In plaats van lopend trekt het gezelschap deels per boot door het Kanaalpark. Dat levert niet alleen verkoeling op, het laat de bezoekers het gebied ook eens vanuit een ander perspectief bekijken.

Voor Floris de Boer is het een bijzonder eerste erfgoedproject. Pas net een paar dagen is hij wethouder van Dijk en Waard. "Ik ben sinds dinsdag wethouder, dus dit is meteen een mooi initiatief waar ik me mee bezig mag houden", zegt hij enthousiast. "Ik kom hier echt vandaan. Daarom vind ik het ontzettend leuk dat dit er nu is. Het is mooi dat er tijd en aandacht wordt besteed aan erfgoed."

Volgens De Boer past de verhalenroute goed bij de ontwikkeling van het Kanaalpark. "De gemeente groeit en we willen ook goede voorzieningen hebben. Hier komen natuur en geschiedenis mooi samen. Op deze manier maken we het verleden weer zichtbaar. Daar ben ik ontzettend trots op." (tekst gaat door onder de foto)



Na de opening begint de rondleiding pas echt. Bij één van de informatieborden neemt streekhistoricus Arie Kaan de groep bezoekers mee terug in de tijd. Hij hoeft daarvoor eigenlijk alleen maar om zich heen te kijken. "Je kunt het je bijna niet voorstellen, maar hier lag vroeger een spoorlijn. Dat maakte het vervoer van alle producten een stuk makkelijker."

Terwijl hij naar de Westdijk wijst, vertelt Kaan hoeveel de omgeving door de jaren heen is veranderd. Waar nu woningen staan, was het vroeger een drukte van belang. Boeren kwamen er samen, producten werden aangevoerd en via het kanaal en de spoorlijn weer verder vervoerd. Volgens Arie is dat precies waarom hij deze verhalen zo graag vertelt. "Als je hier nu staat, zie je dat helemaal niet meer."

Bij vrijwel ieder bord vertelt Arie nét iets meer dan er op het informatiebord staat. Soms is dat een detail over een oude foto, soms een herinnering aan hoe het gebied er vroeger uitzag. Juist die extra verhalen maken dat de geschiedenis achter de borden nog meer tot leven komt. Dat was ook precies de bedoeling, vertelt Ellen Klaus, die de route in opdracht van de gemeente begeleidde. (tekst gaat door onder de foto)



"Dit is de derde keer dat we zo'n route hebben gemaakt. De eerste keer lag de focus op de verhalen van de mensen die hier wonen, de tweede keer was het meer een poëzieroute met afbeeldingen. Deze keer gaat het echt over het gebied zelf. Persoonlijk vind ik dat veel interessanter."

Achter de negentien verhalen gaat een flinke zoektocht schuil, vertelt Ellen. "We hebben ongeveer een halfjaar aan de route gewerkt. Je bent echt op zoek naar de mooie verhalen van het gebied." En daar gaat tijd in zitten. "We willen dat mensen die de route lopen ook echt zien hoe het in al die jaren veranderd is. Het moeilijkste is eigenlijk dat je heel veel verhalen hebt en daar dan een selectie uit moet maken."

Uiteindelijk kregen negentien verhalen een plek langs de route. Toch staan de borden niet altijd precies op de plek waar het verhaal zich afspeelde. "We hebben er bewust voor gekozen om ze meer als één route neer te zetten, met wat stukken ertussen. Als je alle borden precies neerzet waar het over gaat, staat er soms zomaar ergens één bord. We wilden er echt één geheel van maken." (tekst gaat door onder de foto)



Voor het verzamelen van de verhalen werkte Ellen nauw samen met Arie Kaan, Gerlof Kloosterman, Henk Kauw, Nico Vader en Peter de Nijs. "Zij hebben ons echt geholpen met het vinden van de details en ook met het zoeken naar de juiste afbeeldingen bij de verhalen."

Volgens Ellen vertellen de negentien borden samen het verhaal van het Kanaalpark. "Op de borden staan verhalen over de zuurkool, ondernemers, de BroekerVeiling, noem maar op. We hopen dat mensen daardoor op een andere manier naar het gebied kijken. Zeker bij oudere inwoners kan het herinneringen oproepen."

Ook voor Arie zat een groot deel van het werk in het uitzoeken van al die verhalen. "Soms ben je gewoon een hele avond kwijt aan het onderzoeken van een afbeelding", zegt hij lachend. "Maar het is wel echt mooi om te zien wat er uiteindelijk van gemaakt is."

Na afloop blijven veel bezoekers nog even hangen bij de borden of lopen alvast een deel van de route, ondanks de warmte. Hier en daar wordt stilgestaan bij een oude foto of een verhaal. "Je denkt dat je de omgeving kent", zegt een bezoeker terwijl hij nog eens naar een historische afbeelding kijkt. "Maar blijkbaar valt er toch nog genoeg te ontdekken."

De Verhalenroute Kanaalpark Kiek-terug is tot en met 27 september te bewonderen.